DÖNÜŞÜM

"Hayallerimden daha güzel bir hayatım olsun" duası, kurumamışken dilimde,

Hayalini bile kuramayacağım bir satır başına başladım eylülde.

Cehl-i mürekkepmiş benim ki anladım, ecnebisi olduğum yere gelince,

Adım atmamışım ben bu yola, oysa ki; başındayım sanıyordum kendimce.

Ruhum haz alıyordu, örtemediğim kusurlarım acı verirken nefsime,

Şaşıyordum! Onların kaçtığı işlerle, ben nasıl ulaşıyordum Rabbime?

Kalbimdekini sevgi, yaşayışımı itaat sanıyordum gelmeden önce,

Enâniyetim, kibrim, âsiliğim yaktı, her günüme gün eklendikçe.

Kavradım kulluğun ne olduğunu, bu insanların yaşayışını görünce,

Görüpte hayran olmamak muhâldi, Kumrulu'nun hocasına, talebesine.

Bir özetle anlatmak istedim kendimi, anlayın ki; yargılamayın diye.

Siz de su vermiştiniz aç ruhuma bir saf vakti kuvvetli kelâmınız ile.

Gün gün de devam etti ruhumu doyurmanız, görevlerinizde ve haricinde,

Kalpler kudret elinde olan Rabbim, muhabbetinizi koydu kirli kalbime.

Değişime vesile idi farkında değildiniz, farkında değildim bende,

Önemi yok zaten, vesilenin güneş olduğunu bilmez olgunlaşan meyve.

Lâkin zamanın tükendiği bu demde bir hadîs-e itaat gerekiyordu bence,

Gizlemek nefsâni olur "Seven sevdiğine sevdiğini söylesin." emrince.

Hakkım değil belki bu, haddim değil, bağışlayın sözüm yalnış yere gittiyse,

Hak, hâd olsaydı eğer muhabbette, hangimiz layıktık ki Mevla'yı sevmeye...

                                                                                          11 Mayıs 2019