MELEK HOCAMMM

Bilirdim ki her daim, bakîdir muhabbetim,

Balık misali değil, mevcud idi minnetim,

Cehâlet galip diye edep dışı hallerim,

Şimdilerde anladım, ben gerçekte kimmişim.

Çocuk iken diz çöktüm, bir lütuf tecellisi,

Sonralarda düşündüm, vardır elbet hikmeti,

On ikimdeydim buldum, on iki yıl yük oldum,

Adam olmazdım lâkin, çok hocamın himmeti.

Kumrulu gurbet mi ki, bir yuvaydı zannımca,

Hocam kalmıştı hem de, hocamın hocası da,

Çoktu büyükler burda, hepsi hocam gibiydi,

Kalbimdeki eleme bunlar manî değildi.

Her ânımda bir hasret, gam akıtır gözlerim,

Memleketime dair, hep hocamı özlerim,

Kumrulu dakikası bir hazine olsada,

Anlık teveccüh için ben vuslatı beklerim... 

                                       24 Ekim 2019