Kaçmak çözüm değil. Kaçmak çocukca, hatta şımarıklık. Her zaman onun adına kolaylaştırılmış ortamlara giren, sorunları kendi sıkıntı çekmeden başkaları tarafından çözülen, rahatlık tuzağında olanların yapacağı bir eylem. Kaçmak zorluğa göğüs germek değil, sorunların üstünü örtmek.. Kolayı seçmek, direnmemek, çözüm becerisi gözetmeden, çözüleceği hayaline kapılmak.
Artık kaçmıyorum.. Duruyorum, bekliyorum, çözüme yönelik düşünüyorum, fikir üretiyorum. Çoğu zaman anlıyorum sorunu, çözümüde biliyorum ama her zaman çözüme yönelik davranamıyor olabilirim. Ama kaçmıyorum. Sorunlarımı sahipleniyorum. Kimsenin üzerine yıkmıyorum. Benim adıma birilerinin çözmesini beklemiyorum. Üzülüyorum bazı zaman çok yakıcı bir şekilde, ama bazen de o kadar nötr oluyorum ki hissizleşiyorum. Bazen de bi gülme alıyor. Sinirden değil ama, ne bilim böyle şey gibi, annenin 3 yaşındaki çocuğunun boyundan büyük sözleri karşısında bi dona kalma, diyecek söz bulamama hali.. Hani anlatsa anlamayacak ama kendini çok haklı görüp kendinden emin olan o çocuk karşısında gibi hissediyorum kendimi ve bi gülme geliyor. Yani demem o ki: artık kaçmıyorum. Bir odaya girip ağlamıyorum. Bağırıp kendimi anlatmak için haykırmıyorum.. Ben kim olduğumu, ne düşündüğümü, ne hissettiğimi biliyorum. Neyi ne için, ne niyetle yaptım bunda şüphem yok. Diğer herkes kendini görüyor bende. Sözleri aslında kendilerine eleştiri, kabul edemedikleri kendi benliklerine hakaret ediyorlar ve kendilerinde olan eksiler ile beni suçluyorlar. Kimseye kızamıyorum, kırılmıyorum. Sadece bir acıma hissi oluşuyor içimde, derin bir şefkat duyuyorum. O şekilde yetişdikleri ve o şekilde yetişdirdikleri için üzülüyorum. Onlar için yapabileceğim hiçbirşey yok malesef bu girdaptan kendileri istemeden kimse onları çıkaramaz ama ben beni de içine çekmeye çalıştıkları girdaba girmeme özgürlüğüne sahibim. Bunun tercih hakkı bana verilmiş.. Mevlam kuluna zulmetmez. Kul kendine zulmeder. Başımıza gelen tüm olaylar nötrdür tepkilerimizle biz onu olumlu ve ya olumsuza çeviririz, sevinir ya da üzülürüz, güler geçer yada günlerce kafaya takar zamanımızı öldürürüz..
Etkilenmiyorum. Bana manen iyi gelmeyecek, beni aşağı çekecek, şahsiyetimi zedeleyecek, beni benlikten beni kulluk bilincinden çıkaracak hiçbir narsist düşünceden etkilenmiyorum. Ben biliyorum ki doğru ve güzel davranış tek.. Aksi, beyinlerin kurmacası ve buna inandırmak için uğraşılan laf ebeliği.. Kimseye hükmüm geçmez ama kendimi yönetebilirim. Duygularımı, düşüncelerimi ve onlara bağlantılı olarak davranışlarımı.. Ben doğru ve güzel çizgisinde olduğum müddetçe eğriliklerin beni eğemeyeceğine ve hatta anlık dışında etkileyemeyeceğine inanıyorum. Yaşamak zor değil. Doğru ve güzel yaşamak zor. VE bence yaşamak güzel de değil, doğru ve güzel yaşamaksa güzel. Mevlam bize zulmetmek için göndermedi dünyaya aksine ebedi huzuru kazanma sahnesinde bile huzulu olalım istedi. Dünya da huzuru olmayanın ahirette huzuru hiç olmaz.
Velhasıl kaçmak çözüm değil, ÇÖZÜMÜ BUL...
Yorumlar
Yorum Gönder